Gdybym był bogaty, czyli jak zostać rentierem i dlaczego czasem nie warto [17]
Meksyk. Przy brzegu małej nadmorskiej wioski stoi amerykański biznesmen patrząc, jak rybak wracając z połowów cumuję swoją łódź. Wewnątrz łodzi znajduje się kilka dorodnych sztuk tuńczyka.
– Ile zajęło ci złapanie ich? – zagaduje Amerykanin.
– Niezbyt długo – odpowiada Meksykanin.
– Czemu nie zostaniesz dłużej na morzu i nie złapiesz więcej ryb? – kontynuuje biznesmen.
– Złapałem wystarczająco, by zaspokoić bieżące potrzeby mojej rodziny – wyjaśnia rybak.
– A co robisz przez resztę czasu? – zaciekawiony pyta Amerykanin.
– Wstaję późno i przez jakiś czas łowię. – odpowiada Meksykanin – Potem bawię się z dziećmi i razem z żoną robimy sobie sjestę. Codziennie wieczorem chadzam do wioski, gdzie piję wino i gram na gitarze z moimi amigos. Prowadzę bogate i zajęte życie, señor.
– Zrobiłem MBA na Harwardzie i mogę ci pomóc. – kwituje z politowaniem Amerykanin – Powinieneś spędzać więcej czasu na łowieniu ryb i za zyski kupić sobie większą łódź, potem z zysków z większej łodzi możesz kupić kilka łodzi, a następnie małą flotę.
- Zamiast sprzedawać połowy pośrednikowi sprzedawałbyś bezpośrednio konsumentom, a w końcu otworzyłbyś własną fabrykę konserw rybnych. Kontrolowałbyś produkt, przetwórstwo i dystrybucję. Mógłbyś opuścić tę małą wioskę i przenieść się najpierw do Mexico City, potem Los Angeles i w końcu do Nowego Jorku, skąd zarządzałbyś swoją prężnie rozwijającą się firmą.
– Ale señor, ile czasu zajmie to wszystko?
– 15–20 lat – odpowiada Amerykanin.
– Ale co potem, señor?
– To jest najlepsza część planu. – śmieje się Amerykanin – W odpowiednim czasie twoja firma wchodzi na giełdę, sprzedajesz swoje udziały, bierzesz pieniądze i zostajesz bardzo bogaty. Zarobisz miliony!
– Miliony, señor? A co potem?
– Przeszedłbyś na emeryturę i został rentierem. – wolno odpowiada Amerykanin – Przeprowadziłbyś się do małego nabrzeżnego miasteczka. Wstawałbyś późno, przez chwilę łowił, bawiłbyś się z dziećmi, razem z żoną robił sobie sjestę, następnie co wieczór spacerowałbyś do wioski gdzie piłbyś wino i grał na gitarze ze swoimi amigos….
Kim wolisz być – rybakiem, czy biznesmenem?
PS. Tekst The Mexican Fisherman wykorzystany za zgodą J z bloga Budgets are Sexy. Tłumaczenie Łukasz Sobek, redakcja Beata Kwiecińska-Sobek.
Komentarze: 17 - dodaj swój »
Już to gdzieś wcześniej czytałem. Chyba można topodsumować jednym zdaniem – “ciesz się tym co masz”.
Ja tą historyjkę znam z piosenki Łona – biznesmen
http://www.youtube.com/watch?v=SmrFYM7wFZw
Czasem warto się zatrzymać na chwilę i pomyśleć czy chcemy gonić za milionami, żeby później sobie odpoczywać czy może wieść spokojniejsze życie i umiejętnie łączyć zarabianie z odpoczynkiem.
@Jakub – co wcale nie przeszkadza w dażeniach :)
@Mariusz – przyjemna piosenka, interpretacja inna, ale temat przewodni ten sam. I zdecydowanie wol to drugie ;)
Hej, a to nie jest przypadkiem opowiadanie z 4ro tygodniowego tygodnia pracy Ferrisa? Możliwe, że on także wykorzystał je za zgodą “Budgets are sexy”, ale… przypuszczam, że było odwrotnie.
Zachęcam do przeczytania (bądź przesłuchania) pierwszych 30% książki (dalej wieje nudą… ale to moja, dość skrócona, opinia).
Niestety książki jeszcze nie słuchałem – Budgets are Sexy wymieniłem dlatego, że stamtąd wziąłem opowiadanie do tłumaczenia. Samo opowiadanie jest już tak stare, że w public domain. Gdybym najpierw przeczytał książkę Ferrisa link prawdopodobnie byłby inny :).
Genialne! Pozwolisz, że wydrukuję tę historyjkę i powieszę w oddzialeING? :)
Jasne. A czemu akurat w oddzialeING? :)
Bo pewnie tam pracuje :) Mam racje Jacku?
Zgadza się :) Jednak nie w Banku Śląskim a wING Usługi Finansowe.
Wydało się – szpieg z krainy deszczowców. :)
Kto szpieg? Ja czy Jacek? :)
Pewnie ja :P Że niby jakąś dywersję przeprowadzam jako przedstawiciel potęgi finansowej ;) i chcę uciszyć Łukasza żeby ludzie więcej wydawali :D
:) Takiego szpiega to ja mam w domu nawet. Moja żona jest agentem Generali. Jednak nie widzę nic złego w tym, że mamy ubezpieczone samochody, dom, biuro, wykupione ubezpieczenia życiowe, jakieś drobne produkty inwestycyjne… Ja się z tym czuję lepiej :) I nie uważam, by był to krok w kierunku “biedy”… wręcz przeciwnie! :)
A odnośnie publikacji… Jak pisałem już w naszych mailach z Łukaszem wg. mnie “by wyjść z długów, niekoniecznie trzeba się “zabierać do roboty”… no chyba, że się totalnie nic nie robi, tylko patrzy jak zadłużenie rośnie :)”.
No to żeby było do kompletu – też mam licencję agenta ubezpieczeniowego z czasów, gdy była ona jeszcze wymagana ;)
Właśnie zrobiłem pierwszy krok do spłaty części kredytów – wystawiłem aukcję z moim aparatem, który (przykro to przyznać) się marnował.
http://www.allegro.pl/item849365119_nikon_d80_nikkor_18_105mm_vr_gratisy_okazja_bcm.html
Jutro przed południem ukaże się na moim blogu nawet cała notka na ten temat :)
Ale sprzęt – To mój DMC-FZ5 wymieka :)
Dzięki bogu zostanie mi w razie potrzeby Canon a620 :)